sevdiğim dizeleri yazmak

Bazen daha fazladır her şey
Bir eşikten atlar insan
Yüzüne bakmak istemez yaşamın
O kadar azalmıştır anlam

O zaman hemen git radyoyu aç bir şarkı tut
Ya da bir kitap oku mutlaka, iyi geliyor
Ya da balkona çık bağır, bağırabildiğin kadar
Zehir dışarı akmadan yürek yıkanmıyor

Ama fazla da üzülme, hayat bitiyor bir gün
Ayrılıktan kaçılmıyor
Hem çok zor hem de çok kısa bir macera ömür
Ömür imtihanla geçiyor

Ben bu yüzden hiç kimseden gidemem gitmem
Unutmam acı tatlı ne varsa hazinemdir
Acının insana kattığı değeri bilirim küsemem
Acıdan geçmeyen şarkılar biraz eksiktir

Bir şiirden, bir sözden
Bir melodiden, bir filmden
Geçirip güzelleştirmeden can dayanmıyor
Yıldızların o ışıklı fırçası azıcık değmeden
Bu şahane hüzün tablosu tamamlanmıyor

20.boyunayım

ama enine olmayı tercih ederdim.
ben kökünü toprağa batırmış bir ağaç değilim
taşları ve o ana sevgisini emen
bu yüzden büyüyemiyorum parlak yapraklara her nisan,
bir çiçek tarhının güzelliği de olamadım ne yazık ki
sanki özenle boyanmış ve kendi payına düşen hayranlarını kabul eder gibi,
pek yakında bütün yapraklarından birer birer döküleceğini bilmeden.
benimle karşılaştırılırsa, ölümsüz sayılır bir ağaç
ve bir çiçek o kadar uzun boylu değildir belki, ama kalkışmanın anlamını bilir,
bense ömrünü bir ağacın, cesaretini istiyorum bir çiçeğin.

bu gece, yıldızların o sonsuz incelikte ışıkları altında,
ağaçlarla çiçekler serin kokularını serperlerken havaya.
aralarında yürüdüm, hiçbiri farkıma varmadan.
uykuya dalmadan düşünürüm de bazen
ben de onlar gibiyim aslında ?
düşüncelerim bulanır sonra.
uzanıp yatmak, daha doğal geliyor bana.
sınırı olmayan sohbet yürürlüğe girdiği zaman, gökle aramızda.
ve son kez uzanıp yattığımda bir gün ben asıl o zaman yararlı olacağım:
o gün ağaçlar bana bir kez olsun dokunabilecek ve benimle ilgilenecek vakti olacak çiçeklerin

sylvia plath

Ülkenin farklı şehirleriydik Ben sürgün yeri Sen başkent İlk isyan hep sende başlardı

Cezasını çekmek hep bana kalırdı.

Bugün güneş doğmayacak
Bugün sen çok öleceksin
Biraz düşlerine eğil
Orda bir şey bulacaksın
Bugün unut mavileri
Çiçeğe su verme unut
Biraz daha sen olursun
Kalbindeki rengi büyüt
Her aşk kendi içinde yaşar
Çaldığın kapı kapanır sonunda
İçinde bir sen bulursun
Büyümüş anlamış yorgun
Ah aman aman küçüğüm
Bu yol sana gidiyor
Senin küçük baharında
Unuttuğun bir şey var
Gelir geçer sokaklardan
Sokaklara girer çıkar
Mavi penceresinde gün
Telaşlı rengarenk kuşlar
Kanallarında birgün
Düşlerine konar kalkar

?

Sanki hiçbir şey uyaramaz
İçimizdeki sessizliği
Ne söz, ne kelime, ne hiçbir şey
Gözleri getirin gözleri.

Başka değil, anlaşıyoruz böylece
Yaprağın daha bir yaprağa değdiği
O kadar yakın, o kadar uysal
Elleri getirin elleri
Diyorum, bir şeye karşı koymaktır günümüzde aşk
Birleşip salıverelim iki tek gölgeyi.

Ben şimdi büyüdüm mü baba?
Yaşım kadar doldu mu gözlerim?
Geçti mi dizlerimde asılı kalan yaralarım?
Düşüncelerim yattı mı şimdi dilime?
Sessiz de olsa sensiz konuşabiliyor muyum?
Sahi baba, ben şimdi büyüdüm mü?
Başıma geldi mi aklım?
Saçım kadar uzadı mı hayallerim?
Ya da onlar kadar kırıldı mı?
Ne yani, boyum şimdi seninki kadar oldu mu?
Ben şimdi gerçekten.., gerçekten büyüdüm mü be baba?
Önüm arkam mahkum mu edildi şimdi yalnızlığa?
Ya sağım, solum..? Ebelendi mi hayatım azraile..
Anladım..
Ben şimdi büyüdüm baba!
Çocukluğum öldü, gitti benden uzaklara..
Hem keş-ke ile korkup kekelemeyi bile öğrendim ya.
Anladım..
Ben aslında şimdi büyüdüm baba!
Aklım geldi başıma.
Boyum seninki kadar olmasa da yaralarım seninle aynı yaşta baba..

SELİN KARA

öyle sıcaktı ki çöpçülerin elleri
çöpçülerin elleriyle okşardım seni
c.yücel

Bir ben miyim üzülen yalnızlar rıhtımında ... yalnız ruhların bekleştiği yer, rıhtım... herkes kendini bekliyor, kimse kendine gelmiyor, bu arada saat kaç !

Aşık ol dedi şeytan.
Aşk acıtır dedim.
Aşk hayattır diye fısıldadı kulağıma.
Aşk öldürür dedim.
Aşk gerçektirdiye haykırdı.
Aşk yalanın ta kendisidirdiye yanıtladım.
Aşk mutluluktur,mutlu olmaktırdedi bu kez.
Ve ben, şeytana uydum.
(küçük iskender)

keşke şöyle yapsaydım belki severdi deme.
o senin için ne yaptı da sevdin sanki ?
akıl işi değil,
gönül sevdi mi gerisi bahane..

c.süreyya